Vriendinnen Fiona en Fien
Vriendinnen Fiona en Fien hebben elkaar na een jaar of tien spontaan op straat weer eens gezien. 't Was in de Kinkerstraat. Midden tussen druk verkeer zetten zij hun fietsen neer O, wat waren de and'ren kwaad! "Hoi Fien, wat toevallig nou! Hoe is het eigenlijk met jou? Ach toe, vertel het nu eens gauw!" 't Werd een steeds langer gesprek. Eerst stond er een auto of twee, dat viel op zich nog wel mee, maar was dit nou echt de handigste plek? Na de eerste beleefdheden werd thema na thema aangesneden. Maar de Kinkerstraat is niet zo'n brede. 't Is er een waar al snel file staat. Binnen minuten klonk er getoeter en een steeds aanzwellender gefoeter. Je weet hoe 't in de hoofdstad gaat. Na een klein half uurtje stond het hele Kinkerbuurtje zo vast als het vastste muurtje. En de dames? - Die keken niet op of om. Ze praatten over koetjes en kalfjes, over kwaaltjes en over zalfjes en die stampij vonden ze maar stom. Na een uurtje had de hele stad al last van constipatie gehad. O, wat was iedereen het zat! Maar de dames wisten van geen wijken. Hun vriendschap kreeg weer nieuwe kleuren en dat moest daar en dan gebeuren. En dat zeuren? Ach, dat zou slechts bijzaak blijken.



Geweldig. Doet me aan de humor van Annie M.G. Schmidt denken.
Ik moest lachen tijdens het lezen. Mijn zoon vroeg waarom ik lachte en toen heb ik het aan hem voorgelezen. Heel leuk geschreven!