Kinderen zijn zo raar!
Doe mij dan volwassenen maar.
Kinderen zijn zo raar!
Kinderen zijn zo raar,
die zien nergens gevaar.
Ze willen geen groente eten.
Ze ruiken aan hun eigen scheten.
Hun bulletjes eten ze dan weer wel.
Ze drukken zomaar op iemands bel.
Ze doen eigenlijk nooit gewoon normaal.
Ze maken bij alles ontzettend veel kabaal.
Ze kijken niet uit in het verkeer.
Ze willen geen middagdutjes meer.
Ze gaan overal rennend naartoe.
Ze zijn zogenaamd nooit moe.
Ze hebben slechts één lievelingskleur.
Ze vinden veilig doen gezeur.
Kinderen zijn zo raar…
Doe mij dan volwassenen maar.
Wat gaaf!!!, het ene gedicht leidt tot het andere!!! Te dejo el mío, suerte que lo entiendes.
¿Y los adultos cómo son?
Me dices que mejor que el pequeño "impostor”?
no lo creo,
no es verdad,
en lo ingenuo la libertad.
Los pequeños libres son, sin prejuicios son.
Los adultos listos parecen, pero sus estupideces son mayores de las que de los críos padeces.
Dime si un adulto te sonríe sin esperar respuesta,
dime si un adulto el trafico respeta?
¿Cuentas de verdad con los dedos de tu mano, los que a solas no hacen, lo que en los otros ves raro?.
Un niño me sugiere inocencia y corazón, sonrisa y atención.
El pequeño ¨impostor¨me roba el corazón.
Saca los mejor de mí para él y para compartir.
¿Y un mayor? es posible, posible es, no te voy a contradecir.
Tu eres la que esta vida estás aún aprendiendo a conducir. ¡¡¡Camina descubriendo, te sorprenderá la humanidad de principio a fin!!!
Hallo Dirien, ik heb je gedicht gelezen en plotseling heb ik een antwoord, maar in het Spaans. Mag ik je antwoorden?