"Het was rood, mevrouw hóér!"

toen er een vrouw voorbij kwam sjezen

Het was rood, mevrouw, hoer!
Gisteren is er op de Ceintuurbaan
een fietser zomaar door rood gegaan.
Het tempo zat er nog zo lekker in.
Nog sneller dan de rest uit haar cohort 
was ze naar de overkant gesnord. 
Stoppen had gewoon echt geen zin. 

Een automobilist schrok van haar gedrag.
Hij had anders óók een hele drukke dag
en dat zou hij haar wel even laten weten.
Hij draaide zijn raampje open
en wou net een gesprek aanknopen
over wat haar wel niet kon worden verweten.

Hij begon feitelijk en riep ‘het was rood!’
Maar het gesprek viel daarop gelijk dood.
Daarom ging hij op een grovere toer.
Hij riep uit toen vollere borst ‘Mevrouw!’
En toen hij écht kracht bijzetten wou 
besloot hij zijn verhaal met: ‘Hóér!’

De “hoer” kwam recht uit zijn tenen
Maar de vrouw was toen al lang verdwenen.
Duidelijk signaal van opgekropte nijd.
De automobilist mag wel dankbaar wezen 
dat het een vrouw was die voorbij kwam sjezen.
In “meneer hoer” kun je lang niet zo veel woede kwijt.