Kwakje

Gaaatver!

Kwakje

Gisteren zat ik in de trein, 
tussen Amsterdam en Nieuwegein,
en in de coupé was het een enorme troep.
Tegenover me zat een sjieke madam,
zo eentje die haar thee met haar pinkje omhoog nam.
Een nette dame met een koninklijke coupe.

Al snel bleek dat ik het juist had,
want nog voor ze goed en wel zat,
begon ze met het oprapen van een blik.
Toen pakte ze een zak, toen wikkel en een stukje drop.
Alles wat er lag, pakte ze gewoon op. 
Ze is daarmee dus véél fatsoenlijker dan ik. 

Bij een yoghurtverpakking ging het mis
Het was tot mijn grote ergernis
dat er een kwakje mijn kant op vloog
De dame zag niet eens dat ze iets lanceerde
wat zich vervolgens op mijn broek installeerde, 
maar ik liet dat kwakje dus niet meer uit het oog. 

Vanaf dat moment durfde ik me niet te bewegen
zonder zakdoek om het kwakje weg te vegen.
En om er iets van te zeggen ben ik natuurlijk veel te introvert. 
Drie stations lang moest ik toekijken 
Hoe dat kwakje de onderkant van mijn pijp zou bereiken.
En toen riep ik uit volle borst: GATVERDEGATVERDEGATVER!