De eerste loodjes

zijn even zwaar als de laatste, plus

De eerste loodjes

Wie op vakantie (oh, zo fijn)
opeens heel helder ziet
hoe het leven eigenlijk zou moeten zijn,
denkt bij diens eerste werkdag: ‘Zo dus niet.’

Op vakantie dacht je even:
‘Dikke doei baas, loop naar de maan!’
Maar je bent toch maar niet weggebleven,
dus nu moet je er gewoon weer aan.

Die eerste loodjes voelen wellicht
net zo zwaar als de laatste, plus:
nu is er totaal geen einde in zicht
dat kan dienen als stimulus.

Denk dan niet meteen aan de hele ruk
van hier tot je weer bij het einde bent.
Want er is ook een middenstuk
en dan zit je al lang weer in je element.